Περιδιαβαίνοντας τον κόλπο
Γέρας της Λέσβου και τα χωριά
του συναντάς
αλλεπάλληλες εικόνες φυσικής
ομορφιάς .Σε ένα τέτοιο
όμορφο τόπο πέρασαν και αποτύπωσαν
στον καμβά και σε χαρτί
ζωγράφοι και φωτογράφοι ντόπιοι
και ξένοι όπως είναι
ο Στρατής Αξιώτης , ο Στρατής Γαβαλάς , ο Γιώργος Πέρρος,Ηώ Αγγελη,
Ο Βασίλης
Βαγιάννης ο Μάκης Αξιώτης, η Σαπφώ Βογιατζή
και πολοι νεώτεροι Γεραγώτες
,επίσης εκανε αισθητό το πέρασμα
από τη Γέρα ο Σπύρος
Παπαλουκάς πο μας άφησε
πολλά έργα με εικόνες
από τη Γέρα.

Στις
εικόνες της Γέρας
στέκω και εγω μαγεμένος και
σαν αυτοδίδακτος και είτε
με ζωγραφική
η με τη φωτογραφία δημιουργώ και
σας καταθέτω μικρά
εικαστικά δοκίμια

Στρατής Ζάνταλης


Δευτέρα, Ιουλίου 01, 2013

Μακης Αξιώτης



 









            Ο Μάκης  Αξιώτης  είναι  ένας σημερινός   Μίλτης  Παρασκευαιδης  Ο Μάκης  με λίγα  λόγια ενδιαφέρεται  σε ότι ζούσε,  ζει , και   κινείται στη Λέσβο.   Είναι γιατρός 
χειρούργος στο νοσοκομείο της  Μυτιλήνης  πατέρας του ήταν ο ζωγράφος Στρατής  Αξιώτης  Από μικρός  πνεύμα  ερευνητικό  και ανήσυχο μάζευε υλικό οπού το  1987  με τη  βοήθεια  του Παγγεραγωτικού  Αθηνών  εκδίδει  το πρώτο του   βιβλίο .
Στα  χνάρια  τα παλιά   που  είναι ένα οδοιπορικό έρευνας αρχαιολογικού  ενδιαφέροντος  στη  περιοχή  γύρω από τον  κόλπο  Γέρας  και των  χωρίον  του.
Άλλη μια σημαντική  εργασία του  είναι το δίτομο  έργο  του < Περπατώντας  στη Λέσβο > στο όποιο  περιγράφει ότι υπάρχει στο νησί . Είναι μια σοβαρή δουλεία  που αναφέρεται  στη βιβλιογραφία  της Λέσβου  σε αρχαιολογικά  βιβλία , στα  πανεπιστήμια    Πρίνστον και  Οξφόρδης.  Έχει γράψει και άλλα  βιβλία  για τις βρύσες  τα  γεφύρια και την ερπετοπανίδα  του νησιού.  Άλλη μια σημαντική  έκδοση είναι και η διδακτορική  διατριβή του  για το τμήμα Πολιτιστικής  Τεχνολογίας  του Πανεπιστήμιου  για τους  υδρόμυλους της  Λέσβου .  Εκδόσεις  Αιολίδα.
Παράλληλα με όλα αυτά   ζωγραφίζει ,γραφεί  ποίηση  ,  έχει κάνει  δυο ατομικές  εκθέσεις   και έχει λάβει μέρας σε πολλές ομαδικές  εκθέσεις  με βασική  θεματογραφία  είναι τα τόπια  της Λέσβου τα οποία   παρουσιάζει  με  ελαιογραφίες  και ακουαρέλες  .Επίσης εκδίδει μια σατιρική  φυλλάδα  (Μασέλα  ή ναυς) με σκίτσο και ποίημα  στη ντοπιολαλιά . Είναι μέλος της Εταιρίας Ελλήνων λογοτεχνών , του ICOMOS.   Και μέλος  των  γιατρών  καλλιτεχνών.                  Τα θέματα  του και στα βιβλία και στα  άρθρα   του χρησιμοποιεί δικό του φωτογραφικό αρχείο που είναι πλούσιο  και πολύτιμο και τα τεκμηριώνει με δικά του σχέδια και χάρτες.

Έχει  για οκτώ χρόνια εκπομπή στο τοπικό κανάλι με τίτλο «Οδοιπορικό στη Λέσβο» και για 14 χρόνια σελίδες στις εφημερίδες Εμπρός, Αιολικά και Δημοκράτης Μυτιλήνης. Αρθρογραφεί  στον τοπικό και συλλογικό  τύπο  και δίνει διαλέξεις και ,συμμετέχει στις   συζητήσεις  οπού  γίνονται σε  Λεσβιακά και  ιατρικά  θέματα. .                                                                                                                                                                                   Τι βάζει πάνω απ' όλα; Θεωρεί ότι κάποιος δίνει το εαυτό του ή διώχνει τις εμμονές του με τη ζωγραφική ή με την ποίηση. Τα άλλα είναι θέμα αποκωδικοποίησης. Βρίσκεις κάτι που υπάρχει (αρχαία, φυτά  κλπ.). Ζωγραφική ή ποίηση όμως είναι ο εαυτός σου. Του αρέσει πολύ ο τόπος του.  Θέλει όπου γυρίσει  το βλέμμα του να ερμηνεύει αυτά που υπάρχουν. Να περπατάς  και να ξέρει να βλέπει το εύρος και την ομορφιά του κόσμου…










Με τον Αξιώτη στα Χνάρια της Γέρας


Κάθε κατοικημένη περιοχή, ακόμα και το μικρότερο χωριό ή οικισμός, έχει τη δική του ιστορία, μας λένε οι ιστορικοί και οι ερευνητές. Πολλά στοιχεία που τα προσπερνάμε καθημερινά, υποτιμώντας τα,είναι σημαντικά αν συνταιριαστούν μαζί με άλλα. Είναι η ιστορική συνέχεια του τόπου. Οι ψηφίδες ενός μωσαϊκού που δείχνουν την τοπική Ιστορία μιας περιοχής.

Στην περιοχή μας, τη Γέρα, με τα έξι χωριά, τους οικισμούς, τον κόλπο και τη μεγάλη γεωγραφική έκταση έχουν αφήσει έντονα τα χνάρια τους οι προπάτορες μας κι ο χρόνος. Αυτά ακολούθησε ο συντοπίτης μας συγγραφέας Μάκης Αξιώτης. Περπάτησε βήμα βήμα, συγκέντρωσε το υλικό, το ταξινόμησε, το επεξεργάστηκε και το έδωσε σε μας με το βιβλίο του Στα χνάρια τα παλιά. Η έκδοσή του έγινε το 1987, από τον ΠαγγεραγωτικόΠολιτιστικό Σύλλογο της Αθήνας. Η δραστηριότητα αυτή του συλλόγου ήταν μια σημαντική πολιτιστική πράξη, αρκετά πριν υπάρξουν οι γνωστές χορηγίες.



Το βιβλίο χωρίζεται σε τέσσερις ενότητες.α) Ο Κόλπος, β) Δυτική παραλία, γ) Βόρεια παραλία, δ) Ανατολική παραλία. Στο Παράρτημα γίνεται αναφορά στο Αρχαίο οχυρό των Λουτρών, στη Μάνα της Γέρας, στο Καστρί στα Μέτια και στο Παλιόκαστρο Γέρας. Ο συγγραφέας μάς παρουσιάζει ότι έχει ανακαλύψει για το κάθε χωριό, οικισμό και αγροτική περιοχή. Η περιγραφή του είναι αναλυτική, με λεπτομέρειες και ακριβής. Δεν αρκείται στα χωριά της Γέρας αλλά επεκτείνεται και σε όλα τα γειτονικά, της δυτικής και ανατολικής πλευράς. Την έρευνά του αυτή, καθώς είναι γνωστό, την επέκτεινε στη συνέχεια σε όλο το νησί της Λέσβου.


Όπως γράφει, ζωντανά, τις περιγραφές του νιώθεις πως βρίσκεσαι δίπλα του, συνοδοιπόρος. Συναντάς σπασμένα αρχιτεκτονικά μέλη, γκρεμισμένα κάστρα, ναούς, λατομεία, όστρακα αγγείων, παλιά πατητήρια,επιγραφές κι ότι άλλο κατάγραψε ο Αξιώτης. Το σημαντικό συνοδευτικό υλικό του βιβλίου είναι τα σχέδια και οι χάρτες, σχεδιασμένα από τον ίδιο.


Αυτό “το έργο προσφέρεται όχι μόνο ως σημαντική μάθηση του παρελθόντος του τόπου μας, αλλά και ως κείμενο νοσταλγικής αναπόλησης και λυρικής διάθεσης”, γράφει ο Τάκης Πανταζής στον πρόλογο του βιβλίου. Και ως τέτοιο ας το μελετάμε.


Το βιβλίο αυτό του Αξιώτη είναι το πρώτο του εξέδωσε. Τα επόμενα χρόνια ακολούθησαν αρκετά άλλα με οδοιπορικά, μελέτες,μονογραφίες και ποίηση.


Αριστείδης Καλάργαλης

























           Με  μια σύνθεση στο  εξώφυλλο του Μάκη  Αξιώτη   κυκλοφορεί   το  3ο τεύχος   της     .
         ΓΕΡΑΣ  τον Δεκέμβρη  του 1981


                                            Μια από τις  ακουαρέλες   του  Μάκη








                                                  






                           Μάκης   Αξιωτης   λιμάνι    Μυτιλήνης  λαδι σε μουσαμά 80Χ60
                                      Από τη συλλογή  της Μάρης   Ζαργκλη  Σιδερη







Πίνακας  του  Μ. Αξιώτη  με θέμα  την Πέρα βρύση και  την  πλατεία   στον  Σκόπελο .




                               Άποψη   της  Μυτιλήνης   με τον χρωστήρα  του   Μάκη  Αξίωτη








                        Μια  από τις  τελευταίες  ατομικές  εκθέσεις   με κυβιστική  τεχνοτροπία .































                  Μια σειρά από  σκίτσα για τη μόλυνση του Κόλπου Γέρας και για το περιβάλλον 
                    που  δημοσιεύτηκαν στο  περιοδικό   Γέρα .





           Ω ΡΕ ΤΙ ΜΕΓΕΘΟΣ ΤΙ ΘΑΥΜΑ ΤΙ ΠΟΙΗΣΗ!!! Ο παρθενώνας της Λέσβου με 152   κολώνες


                                                            Βάλτε τώρα που γυρίζει !!!!







                               Σατιρικά  σκιτσα   του Μ. Αξιώτη  δημοσιευμένα  στο Λεσβιακό  τύπο .




         Ο Μάκης  με τον γιο του  μπροστά  από τα  έργα  του  σε ομαδική έκθεση  Γεραγωτών   ζωγράφων  που διοργάνωσε  ο Παγγεραγωτικός  Αθηνών.
























































Τετάρτη, Φεβρουαρίου 13, 2013

Ηώ Αγγελή

  ηω αγγελη

cats



Λίγα για την ζωγράφο: Η Ηώ Αγγελή γεννήθηκε στο Σκόπελο Γέρας το 1960. Σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες στο Πάντειο Πανεπιστήμιο (1977-81) και στη συνέχεια ζωγραφική στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών, όπου αποφοίτησε με άριστα από το εργαστήριο του Δημ. Μυταρά.
Τα έτη 1988-91 ως υπότροφος του Κρατικού Ιδρύματος Υποτροφιών παρακολούθησε το μεταπτυχιακό τμήμα ζωγραφικής του Royal College of Art του Λονδίνου και σκηνογραφίας το St. Martin’s College of Art and Design.
Έργα της βρίσκονται σε Μουσεία, Πινακοθήκες και Ιδιωτικές Συλλογές.
Από κριτικές που έχουν γίνει κατά καιρούς γραφτεί για την δουλειά της Ηώς Αγγελή στον τύπο, παραθέτουμε μερικά αποσπάσματα από την κριτική της Αλεξάνδρας Κοροξενίδου στο «Βήμα» σχετικά με την έκθεση με τίτλο «Πόλεις και Παρατηρητήρια». Η ανθρώπινη μορφή απουσιάζει από τα έργα αλλά πλανάται στην κορυφή των παρατηρητηρίων και μέσα στις πόλεις που κτίζονται πάνω στη γη. Ο άνθρωπος παίζει ρόλο ενεργητικό αλλά και παθητικό, διαμορφώνει την πραγματικότητά του αλλά παράλληλα αποστασιοποιείται από αυτήν και την παρατηρεί. Ο χρόνος είναι η βασικότερη διάσταση, γύρω από την οποία ξετυλίγεται η δουλειά της ζωγράφου.
Τα τοπία δεν ανήκουν σε μια συγκεκριμένη χρονική στιγμή αλλά εμπεριέχουν το παρελθόν, το παρών και το μέλλων. Ως έργα τέχνης μπορούν «να ξεπεράσουν το φράγμα του χρόνου και να τον μετατρέψουν από αντικειμενικό σε υποκειμενικό. Οι Πόλεις της Ηώς Αγγελή, αναφέρονται στο εσωτερικό και βιωμένο χρόνο, στην συνείδηση του χρόνου»




Σπουδές 1981-86 Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών, Αθήνα (Δίπλωμα Ζωγραφικής)

1988-90 Royal College of Art, Λονδίνο (Master of Fine Arts)
1990-91 Slade - St. Martin?s School of Art & Design, Λονδίνο (Δίπλωμα Σκηνογραφίας
Υποτροφίες
1988-89 Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών - Υποτροφία Εξωτερικού
1989-91 Ίδρυμα Κρατικών Υποτροφιών - Υποτροφία Εξωτερικού
Ατομικές Εκθέσεις
1988 Γκαλερί Ώρα, Αθήνα
1992 "Τοπία Επάλληλα", Γκαλερί Κρεωνίδης, Αθήνα
1995 "Πόλεις και Παρατηρητήρια", Γκαλερί Κρεωνίδης, Αθήνα
1998 "Τα Μέσα Δωμάτια", Γκαλερί Κρεωνίδης, Αθήνα
1999 "Το Άλλο Σπίτι", Γκαλερί Ζήνα Αθανασιάδου, Θεσσαλονίκη
2000 "Πέρα από τις Πόλεις", Αίθουσα Τέχνης Αθηνών, Αθήνα
2003 "Κοινός Τόπος", Γκαλερί Ζήνα Αθανασιάδου, Θεσσαλονίκη
2003 "Ιδιωτικός Χώρος", Αίθουσα Τέχνης Αθηνών, Αθήνα
2006 "Σπίτι Παντού", Αίθουσα Τέχνης Αθηνών, Αθήνα
2007 "Γυναίκα σε Κάδρο", C.K. Art Gallery, Λευκωσία, Κύπρος


vivlio-thumb-largeΔΔ


assets_LARGE_t_420_7145245_type12128
 



Η Ηώ Αγγελή ζωγραφίζει τις γυναίκες της σχεδόν όπως ένα μικρό κορίτσι στολίζει τις κούκλες του» γράφει η Ελισάβετ Πλέσσα για τη νέα ζωγραφική δουλειά της Ηώς Αγγελή, με τίτλο «Τετελεσμένος μέλλων» που παρουσιάζεται έως τις 28 του μήνα στην Αίθουσα Τέχνης Αθηνών.
Οι γυναίκες-κορίτσια, οι ηρωίδες των έργων της Αγγελή, μοιάζει να μας παρουσιάζουν στωικά την ιστορία τους, που διαδραματίστηκε ερήμην τους. Η ζωγράφος τις τοποθετεί μέσα «Στα περιβόλια», στην «Αιώρα», ένα «Μεσημέρι στο Γκάζι», «Στην άκρη της πόλης»... Η ίδια η ζωγράφος γράφει: «Κάτι σαν χαμολούλουδα φυτρωμένα στην άκρη/Συνήθως μια φιγούρα γυναίκας παραπέρα/και πίσω τοπίο σαν πόλη, σαν ύπαιθρο/ Ενα κορίτσι με μία κατσίκα/ένα άλλο σε ένα άλλο δωμάτιο βαμμένο στο μπλε του κοβαλτίου/Τι κάνουν; .... Ποιος τις νοιάζεται;/Μία μία οι αυταπάτες των κοριτσιών εξαντλούνται και σηκώνουν λευκό πανί/Χαιρετούν τον τετελεσμένο μέλλοντα».







 
Domatio_Kovaltiou_Aggeli_Io



Fragkosikia_Aggeli_Io



eksofilovivlio--2-thumb-large




IA_2009_1-5-800-600-80



IA_2009_3-7-800-600-80




Koritsi_me_katsika_Aggeli_Io


hw_aggelh

   
IA_2006_02-39-800-600-80




78172








ΡΥΡΥ









1977




















Τετάρτη, Ιανουαρίου 23, 2013

Βασίλης Βαγιάννης









Οκτώβρης 1952. Ψηλά, ένα παραδοσιακό σπίτι σε καλντερίμι, κατάφυτοι λόφοι με ελαιώνες, ο Μεσαγρός στα γαλήνια νερά τ149353_10151430590819882_1991362365_n[1]ου κόλπου της Γέρας στη Μυτιλήνη συνιστούσαν το πρώτο σκηνικό των παιδικών μου χρόνων. Η δύναμη, η πολλαπλότητα, ο ρομαντισμός, η ηρεμία εκείνου του χώρου, αντιφέγγιζαν βαθειά μες στην ψυχή μου, την αγάπη για την ελληνική φύση.
Οι πρόγονοι μου ντόπιοι και απο την περιοχή της Σμύρνης που κουβαλούσα μαζί τους μνήμες και πολιτισμό χιλιετηρίδων της απέναντι Ιωνίας. Στη συνέχεια η οικογένεια μου ήρθε στην Αθήνα. Στα 13 μου χρόνια κατάλαβα οτι είχα κλίση στη ζωγραφική. Ενώ τα άλλα παιδιά έπαιζαν διάφορα παιχνίδια στις αλάνες της γειτονιάς, εγώ έπαιζα με τα χρώματα.
Το 1978 στο Παρίσι πήρα το πτυχίο της Φυσικής-Χημείας και αργότερα της ειδικότητας της Οικολογίας στο Μονπελιέ της Γαλλίας. (..) Πήγα για λίγους μήνες στη σχολή Καλών Τεχνών του Παρισιού, άλλα η μαθητεία αυτή δε με εξέφραζε. Προτίμησα να μελετήσω μόνος μου τα έργα των μεγάλων ζωγράφων, να εμβαθύνω στη φιλοσοφία τους και σε έννοιες που δεν διδάσκονται σε σχολές. (..) Πιστεύω οτι η ζωγραφική είναι ποίηση και οτι η ποίηση είναι έμπνευση. (..) Σκύβοντας στη ζεστή ουσία της ζωής γινόμαστε τελειότεροι."
Β. Βαγιάννης, Οκτώβρης 2000





Γεννήθηκε στη Μυτιλήνη. Σε μικρή ηλικία, όταν εγκαταστάθηκε η οικογένειά του στην Αθήνα, ξεκίνησε η σχέση του με τη ζωγραφική. Τα πρωτόλεια έργα του έγιναν σε χαρτόνια, όστρακα και ξύλινες επιφάνειες. Όταν τέλειωσε το Λύκειο πήγε στο Παρίσι, όπου σπούδασε Φυσική, Χημεία και Οικολογία φοιτώντας παράλληλα στη Σχολή Καλών Τεχνών.
Ένα  από τα πρώτα έργα  του  Β. Βαγιάννη  με θέμα  τον Μεσαγρό
το  χωριό της Γέρας  Λεσβού όπου είναι η καταγωγή του .
Το έτος 1974 πραγματοποίησε στο Παρίσι τη πρώτη ατομική έκθεσή του. Στη συνέχεια ακολούθησαν 50 περίπου ατομικές εκθέσεις σε πόλεις των ΗΠΑ (Νέα Υόρκη, Ουάσιγκτον, Ντιτρόιτ), του Καναδά (Τορόντο), της Γερμανίας (Ντίσελντορφ, Στουτγάρδη, Φραγκφούρτη), της Κύπρου (Λευκωσία, Λεμεσός, Λάρνακα, Πάφος), στο Παρίσι, στο Λονδίνο και σε μεγάλες πόλεις της Ελλάδας. Έχει λάβει μέρος και σε ομαδικές εκθέσεις. Τα μέσα μαζικής επικοινωνίας (εφημερίδες, περιοδικά, τηλεοπτικοί και ραδιοφωνικοί σταθμοί) σε όλα τα μέρη του κόσμου όπου παρουσιάστηκε, έχουν ασχοληθεί εκτεταμένα με εγκωμιαστικά και επαινετικά σχόλια για την εικαστική του εργασία. Έχει επίσης αποσπάσει επιδοκιμαστικές κριτικές και βραβεία.
Σκηνογράφησε παραστάσεις και καλλιτεχνικές εκδηλώσεις στη Γαλλία και σε Δήμους της Αττικής.
Έχει βιογραφηθεί από τρεις εγκυκλοπαίδειες τέχνης μεταξύ των οποίων «Οι Έλληνες Ζωγράφοι» των εκδόσεων ΜΕΛΙΣΣΑ.
Το 2003 έγινε δεκτός από το Υπουργείο Πολιτισμού ως μέλος του επιμελητηρίου Εικαστικών Τεχνών Ελλάδας.
Οι γνώσεις του στην εικαστική τέχνη συμπληρώθηκαν με επισκέψεις σε μουσεία και αρχαιολογικούς χώρους και με τη μελέτη της παραδοσιακής τέχνης σε 27 χώρες όπως η Κίνα, το Μεξικό, η Ινδονησία, η Ινδία, το Νεπάλ, η Ρωσία, η Αίγυπτος, το Ισραήλ, η Ιταλία, η Ελβετία, η Ολλανδία, η Αγγλία και άλλες.
Ζει, εργάζεται και εκθέτει τα έργα του στον εκθεσιακό χώρο που έχει δημιουργήσει στο Μαρούσι.
σάρωση0025
Η ζωγραφική του Βασίλη Βαγιάννη έχει επηρεαστεί από το ρομαντισμό, τις αρχέγονος μνήμες, τον Βυζαντινό πολιτισμό, τα Αιγαιοπελαγίτικα θέματα, την πρόσφατη ιστορία, τις ηρωικές σελίδες της πρόσφατης ιστορίας καθώς και από την ποίηση αναγνωρισμένων Ελλήνων ποιητών.







Η τέχνη του Βασίλη Βαγιάννη Ο ζωγράφος Βασίλης Βαγιάννης εισάγει το κοινό του σε ένα ονειρικό κόσμο έντονων χρωμάτων και εκφραστικών σχbagianis1ημάτων με ρομαντικές αποκαλύψεις και αισθησιακούς προσανατολισμούς. Η εικαστική του αλήθεια είναι πολυδιάστατη και πολυσύνθετη. Εμπνέεται από τη μελέτη της ποίησης σημαντικών Ελλήνων ποιητών, όπως ο Σολωμός, ο Ελύτης, ο Καβάφης, ο Βάρναλης, ο Ρίτσος, ο Αναγνωστάκης, ο Παλληκαρίδης και άλλοι. Εμφορείται από την ωραιότητα του αρχαϊκού πολιτισμού, αλλά και της μετέπειτα ιστορίας των σύγχρονων χρόνων παρουσιάζοντας στιγμές ηρωικές που σταδιακά και βαθμιαία γίνονται παράδειγμα προς μίμηση για τις επόμενες γενιές. Η έρευνά του προσδιορίζει τη σκέψη του θεατή, τον συγκινεί και τον κάνει να εισέλθει πολύ γρήγορα στη ψυχολογία της έμπνευσής του. Ο Βυζαντινός απόηχος και το μεγαλείο του Χριστιανισμού λειτουργεί καταλυτικά στη τέχνη του. Μέσα από μια δική του άποψη αποτυπώνει τις εμπνεύσεις του με ουσιώδεις αναφορές που απομονώνουν πρόσωπα, γεγονότα και ιδέες που αξίζει να επισημανθούν με σχηματικές εννοιολογικές αναπλάσεις. Η ανθρώπινη φιγούρα αλλά και οι σωματογραφίες στις συνθέσεις του, δοσμένες σε διάφορες ιδεογραμμικές εκφάνσεις και σκηνές της καθημερινότητας με διάχυτο το στοιχείο της αυθεντικότητας, αποτυπώνεται με παραστατικότητα, πληρότητα και ευθύβολα αυθόρμητη διάθεση. Οι γεωμετρικές συνθέσεις με τα κυβιστικά μοτίβα αποτελούν πίνακες στους οποίους ξεχωρίζουν περισσότερα από ένα θέματα, είναι έργα πολυμορφικά με πολύπλοκες αναζητήσεις που είναι ωστόσο φτιαγμένα με ένα ιδιαίτερο τρόπο γραφής και εκτέλεσης. Η γραμμικότητα που κυριαρχεί στις φόρμες του καλλιτέχνη ταυτίζεται συχνά με συμβολισμούς που ενδυναμώνουν εντάξεις σε τάσεις και σχολές που ξεκινούν από το ιμπρεσιονισμό περνούν στον εξπρεσιονισμό ενώ ενδιάμεσα μαρτυρούν ένα πέρασμα από τα μονοπάτια του σουρεαλισμού. Η γαλήνια φύση, η ελευθερία της συνείδησης, η ηρεμία της σκέψης σε συνδυασμό με τα πλάνα από το ξένοιαστο αιγαιοπελαγίτικο τοπίο, τις αντανακλάσεις του φωτός και την αύρα της θάλασσας, φέρνουν στο θεατή την ψυχική ανάταση, τη διέξοδο και την ισορροπία που αποζητά στο σημερινό κόσμο της αποξένωσης, της εγκατάλειψης και της έλλειψης επικοινωνίας. Το ατένισμα στη θεματολογία των πινάκων του Βαγιάννη σημειολογικά αναδεικνύεται σε ψυχολογικό βάλσαμο που μας μεταφέρει ως φωνή διαμαρτυρίας μακριά από τους υπάρχοντες τριγύρω μας χώρους αδροσιάς. Συμβάλλει στη διαχρονικότητα και στη διάσωση για μερικές από τις ουσιαστικότερες αιώνιες αξίες της ζωής, που έχουν επικίνδυνα ατονήσει. Κατ’ αυτόν τον τρόπο ο καλλιτέχνης με ευγένεια γνωμοδοτεί και διαμορφώνει με στοχασμό, λυρισμό, λυρικές νότες αισιοδοξίας και μετάλλαξης σε κάθε πτυχή του υποσυνείδητου. ΛΕΟΝΤΙΟΣ ΠΕΤΜΕΖΑΣ





σάρωση0010




σάρωση0014










 DSCN9139






DSCN9141


DSCN9159







DSCN9149







 
 
 
 
 
     













































 
























 





😊