Περιδιαβαίνοντας τον κόλπο
Γέρας της Λέσβου και τα χωριά
του συναντάς
αλλεπάλληλες εικόνες φυσικής
ομορφιάς .Σε ένα τέτοιο
όμορφο τόπο πέρασαν και αποτύπωσαν
στον καμβά και σε χαρτί
ζωγράφοι και φωτογράφοι ντόπιοι
και ξένοι όπως είναι
ο Στρατής Αξιώτης , ο Στρατής Γαβαλάς , ο Γιώργος Πέρρος,Ηώ Αγγελη,
Ο Βασίλης
Βαγιάννης ο Μάκης Αξιώτης, η Σαπφώ Βογιατζή
και πολοι νεώτεροι Γεραγώτες
,επίσης εκανε αισθητό το πέρασμα
από τη Γέρα ο Σπύρος
Παπαλουκάς πο μας άφησε
πολλά έργα με εικόνες
από τη Γέρα.

Στις
εικόνες της Γέρας
στέκω και εγω μαγεμένος και
σαν αυτοδίδακτος και είτε
με ζωγραφική
η με τη φωτογραφία δημιουργώ και
σας καταθέτω μικρά
εικαστικά δοκίμια

Στρατής Ζάνταλης


Κυριακή, 6 Δεκεμβρίου 2015

Μαρια Γιαννίκου

 

 

 

 
 

Μαρία  Γιαννίκου  

 
 
Γεννήθηκε στη  Μυτιλήνη .   Το  1983-1998  σπούδασε ζωγραφική  στην  Α.Σ.Κ.Τ  του  Αριστοτέλειου  Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, στο εργαστήριο το Α. Θεοφυλακτόπουλου.   Το 1989 ξεκίνησε σπουδές  χαρακτικής στην Α.Σ.Κ.Τ  Αθήνας στο εργαστήριο του Γ.Μήλιου. Από το 1996  μέχρι  το 2013  συμμετείχε σε  πολλές  ομαδικές  και σε τέσσερες ατομικές  εκθέσεις . Έργα  της  βρίσκονται  σε δημόσιες  και  ιδιωτικές  συλλογές στην Ελλάδα και το Εξωτερικό.Από το 2000 ζει και εργάζεται μόνιμα στη Μυτιλήνη, διατηρώντας καλλιτεχνικό εργαστήρι στη Βαρειά, δίπλα στα Μουσεία Θεοφίλου και Τεριάντ.
Μέχρι σήμερα έχει πραγματοποιήσει δύο ατομικές εκθέσεις, ενώ έχει συμμετάσχει και σε πλήθος ομαδικών εκθέσεων σε ελληνικές και ευρωπαϊκές πόλεις, όπως η Αθήνα, η Θεσσαλονίκη, η Ύδρα, η Μύκονος, η Μυτιλήνη, το Λονδίνο και το Μόναχο.Στη Μυτιλήνη εκθέτει για τρίτη φορά ύστερα από εκθέσεις που πραγματοποίησε το 2000 και το 2004 στο Γενί Τζαμί και στο Τσαρσί Χαμάμ αντίστοιχα.
 
 
 
 
 
 
 
 Ατομικές εκθέσεις
2010             “Walk Off”, Χώρος Τέχνης 24, Αθήνα.
2010             “Τοπία ζωής”, Αίθουσα εικαστικών Δήμου Μυτιλήνης.
2004             “Πράσινο και γαλάζιο”, Τσαρσί Χαμάμ, Λέσβος.

 

2000             “Ευρήματα”, Γενί Τζαμί.
 Ομαδικές εκθέσεις
       2014     WAV Party (World Art Vision), Contemporary art exhibition, Madrid, 
      2013             "Memories - Μνήμες" S.G Art Gallery, Κολωνάκι, Αθήνα.
      2013              Grand Palais, Art en Capital, Paris, France.
2013             “Follow the Art”, Αίθουσα Τέχνης Περιτεχνών, Αθήνα.
2013             “Καιρικά φαινόμενα”, Χώρος Τέχνης Ακτίνα, Πάτρα.
2013             “Αναζητώντας τη γυναίκα”, S.G Art Gallery, Αθήνα.
2013             “A wish for Greece”, Biennale Santorini, from January 2013 to September 2013 around the world.
2012             “Πάρα θιν αλός”, Αίθουσα Τέχνης Ερμούπολη, Ερμούπολη, Σύρος.
2009             “Positive”  F. Τumpossi, Μόναχο.


Ζωγραφικά έργα της Μαρίας  Γιαννίκου  που έχουν εκτεθεί σε ομαδικές και ατομικές εκθέσεις στην Ελλάδα και το  Εξωτερικό .
 
 
 
 
 




 

 
 
 
 

 


 







                       Συντροφία   Μικτή τεχνική  24Χ30

 










 




Πέμπτη, 3 Δεκεμβρίου 2015

Γιάννης Βακιρτζης .





Ο ζωγράφος Γιάννης  Βακιρτζής  Γεραγώτικες  ρίζες  από την πλευρά της  μάνας,  του σπουδαίας αγιογράφου και αδελφός του Αλέξανδρου  Βακιρτζή .

 

Ο Γιάννης Βακρτζής γεννήθηκε το 1957 στον Πειραιά . Είναι νεότερος από την οικογένεια Βακιρτζή, που όλα τα μέλη της εξυπηρετούν τις τέχνες πιστά και με συνέπεια , κατι πολύ σπάνιο :Ο πατέρας του Θανάσης ήταν  τοπιογράφος, η μητέρα του Καίτη ήταν αγιογράφος και ο αδελφός του Αλέκος εξπρεσιονιστής ζωγράφος . Μετά από όλες τις σπουδές του ,σπούδασε μουσική ,αρχιτεκτονική   εσωτερική και γραφιστική  μπήκε με   υποτροφία στην Ανωτάτη Σχολή Καλών  Τεχνών  στο τμήμα ζωγραφικής κάτω από τους υπέροχους δασκάλους Μυταρά ,Τέτση, και Μαυροειδή. Έχει  κερδίσει  τέσσερα βραβεία για το έργο του : Το 1971 το βραβείο σε μια ομαδική έκθεση που διοργάνωσε η νομαρχία Πειραιά. Βραβείο το 1973 για να απεικονίσει την Καινή Διαθήκη  σε ένα διαγωνισμό  που ξεκίνησε από την επισκοπή  του Πειραιά το 1974 και το 1975 κέρδισε βραβεία σε διαγωνισμό από το Αρχηγείο του Ναυτικού. Η δουλεία του έχει παρουσιασθεί σε ομαδικές εκθέσεις. Πρώτη ατομική του έκθεση στην Αθήνα   το 1984  προκάλεσε μια ευνοϊκή  εντύπωση για την τόλμη και την πρωτοτυπία του με τις συνθέσεις του. Το  κύριο χαρακτηριστικό του έργου του  είναι τα ζωντανά και αρμονικά χρώματα , τα οποία διαβρώνουν το σχέδιο και το υποβάλει στην πλαστικότητα .Οι συνθέσεις του είναι έντονες ,άλλοτε με σχολαστική εκτέλεση ,άλλοτε με περίσσια πνευματικότητα από  κατασκευή τους .Τα θέματα του προβάλουν μια οικεία  ζεστασιά  και  μια ρυθμική  κίνηση. Η ζωγραφική  του είναι  μοναδική και πολύχρωμη με  βαθιά      ανθρώπινο  χαρακτήρα.

 

 

 


 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 


 
 



 
 
 
 

Σάββατο, 19 Σεπτεμβρίου 2015

Ξωκλήσια της Γέρας και του Κόλπου.

  
 







 

                                      Ξωκλήσια   της Γέρας   και του   Κόλπου .






  Πολλά  μα πολλά απέριττα  και ταπεινά  είναι  τα ξωκλήσια της  Γέρας  και γύρω από  τον ομώνυμο  κόλπο. Διάσπαρτα ξωκλήσια σε λόφους, σε ρεματιές, σε πλαγιές, δίπλα στη θάλασσα, μέσα στη Θάλασσα σε μικρά νησάκια, χτισμένα με παλιά  υλικά αρχαίων ναών, ξωκλήσια  υπαίθρια  με μια εικόνα και ένα καντήλι  πάνω σε παλιά  βυζαντινή   εκκλησία .Μας χαρίζουν  μια λαική ανώνυμη αρχιτεκτονική  ταιριασμένη   με                                                                                                                                    το    Λεσβιακό τοπίο. Το μεσογειακό  φώς και τη θρησκευτική μας κληρονομία . Πλινθόκτιστα  και και ασπρισμένα  καμαρόσκεπα και κεραμιδένια . Μας εντυπωσιάζει το ασήμαντο  , η   συμπύκνωση  στα σημαντικά  και  ο  πρωτότυπος αλλά λιτός τρόπος με τον    με τον οποίο χρησιμοποιούν  τα υλικά οι  αυτοδίδακτοι αυτοί αρχιτέκτονες  χωρίς  σχέδια και πολεοδομίας .                                                                                      

Αυτά τα εκκλησάκια ήταν σημεία  ευλαβικής αναφοράς  και παρηγόριας  του ανθρώπου της υπαίθρου . Αυτά ήταν γι΄αυτούς τα νοσοκομεία , τα καταφύγια στον πόνο  και της στεναχώριας  της πικρής ζωής. Ήταν   απακούμπια  του πονεμένου και κουρασμένου ανθρώπου.  Ήταν κτισμένα  έπειτα από  κάποιο   όνειρο, κάποια οπτασία  ή κάποιο τάμα.  Οι παππούδες  και οι γιαγιάδες  μας έχουν  αφήσει πλούσια κληρονομιά  τα ήθη και τα έθιμα που ξεδιπλώνονται στη χάρη τους. Εσπερινός με  αρτοκλασία, τάματα και λουλούδια ,λειτουργία, περιφορά της εικόνας και μετά πανηγύρι  και φαγητό για να ξαποστάσουν οι άνθρωποι μιας άλλης εποχής από τη σκληρή δουλειά.      

                                                                                                                   

                                
                           T άσπρο ξωκλήσι στην πλαγιά, κατάγναντα  στον ήλιο,
                                              πυροβολεί με το παλιό, στενό παράθυρό του,

                                               Και την καμπάνα του αψηλά, στον πλάτανο δεμένη,
                                              τηνε κουρντίζει ολονυχτίς για του Αϊ-Λαού τη
σκόλη

                                                                                   Γ. Ρίτσος, Δεκαοχτώ λιανοτράγουδα 
                                                                                                  της πικρής πατρίδας
, Κέδρος


 

 


 

             Ευχαριστώ   τον  Πρωτοπρεσβύτερο  Γρηγόριο  Α. Δουμούζη, τον  Μάκη  Αξιώτη , τον      Δημήτρη  Ευσταθίου, Στρατή  Καραγιασσώτη, Στεφ. Βαλαβάνη, Στρατή Π.Λυγερό


                            Από  μια ιδέα  για τα  ξωκλήσια  του  φίλου  Στρατή  Δουκάκη  ( Μηθυμναίο)

 





 

 



 





 

 














 


 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 

 





 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 


 

 
  
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

 

 
 
 



 







Στον  Δρόμο για το Πέραμα  μετά  τη στροφή   Ντουμπαρδούλα  στο δεξιό μέρος   συναντάμε ένα  όμορφο ξωκλήσι  που ανήκει στην ενορία  του Περάματος είναι αφιερωμένο στον  Αη-Γιώργη .  Το ξωκλήσι  αυτό  φέρνει ολόκληρο κομμάτι από το βυζαντινό  προκάτοχο του. Σημάδια βρίσκονται παντού  είτε   εντοιχισμένα είτε  σκόρπια  γύρω από  το ξωκλήσι . Έτσι πάνω από τη πόρτα βρίσκονται  εντοιχισμένα τρία  μάρμαρα. Αρκετά  λοιπόν  κομμάτια του παρελθόντος  κρατά τώρα  ο Αη –Γιώργης. Είναι όμως και όλη η περιοχή που κινεί  την  προσοχή   Όλα τα κτήματα  σε αρκετή απόσταση  από το ξωκλήσι   είναι γεμάτα  τούβλων και κεραμιδιών  Κατά καιρούς  το αλέτρι φέρνει στην επιφάνεια  μάρμαρα  και θεμέλια  τοίχων. Αυτά όμως θεωρούνται φυσικά αν το σημερινό όνομα  Κουρκούτα   της περιοχής το αποδώσει κανείς  στη Βυζαντινή  ΑΚΟΡΝΗ  γενέτειρα  του Επισκόπου  Άσσου  Άγιο Γρηγόριο.  Βρισκόμαστε λοιπόν σ΄ένα  οικισμό  Βυζαντινό, αν κρίνουμε από την έκταση  που καταλαμβάνουν τα ευρήματα.

Το  ξωκλήσι  ανήκει  στην  ενορία   Περάματος



 





 














 
 
 
 
 
 
 
 

 








 








 




























 
 
 












 

 






 













 
 
 















 
 
 Πανηγύρι  στον Άγιο Γρηγόριο.
 
 
 
 
 
 
 
 
 




 

 


 


 




 



 

 




 

 


 






 





 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Δέχομαι   ενστάσεις-διορθώσεις  -πληροφορίες –νέες και παλιές  φωτογραφίες  . 

 e-mail    strazan@yahoo.gr 

 Ευχαριστώ  από  Ό
σους ( έκλεψα)    φωτογραφίες   από το διαδίκτυο .