Περιδιαβαίνοντας τον κόλπο
Γέρας της Λέσβου και τα χωριά
του συναντάς
αλλεπάλληλες εικόνες φυσικής
ομορφιάς .Σε ένα τέτοιο
όμορφο τόπο πέρασαν και αποτύπωσαν
στον καμβά και σε χαρτί
ζωγράφοι και φωτογράφοι ντόπιοι
και ξένοι όπως είναι
ο Στρατής Αξιώτης , ο Στρατής Γαβαλάς , ο Γιώργος Πέρρος,Ηώ Αγγελη,
Ο Βασίλης
Βαγιάννης ο Μάκης Αξιώτης, η Σαπφώ Βογιατζή
και πολοι νεώτεροι Γεραγώτες
,επίσης εκανε αισθητό το πέρασμα
από τη Γέρα ο Σπύρος
Παπαλουκάς πο μας άφησε
πολλά έργα με εικόνες
από τη Γέρα.

Στις
εικόνες της Γέρας
στέκω και εγω μαγεμένος και
σαν αυτοδίδακτος και είτε
με ζωγραφική
η με τη φωτογραφία δημιουργώ και
σας καταθέτω μικρά
εικαστικά δοκίμια

Στρατής Ζάνταλης


Τετάρτη, 28 Μαρτίου 2012

Η Γέρα σήμερα.

   
   
     Γέρα 
     ....... πατρίδα   μου
του  Στέλιου  Ευαγγελινού.

Γέρα  μου  καταπράσινη
Με τα όμορφα κορίτσια
Που  ξετρελαίνουν τ΄αγόρια σου
Με νάζια και καπρίτσια  


Πάντοτε  ήσουν   πλούσια
Και του νησιού καμάρι
Της  Μυτιλήνης  ομορφιά
Έχεις  περίσσια   χάρη


Παραδεισένια  Γέρα μου
Πρασινοφορεμένη
Χιλιάδες  έχεις λιόδενδρα
Λουλουδοστολισμένη


Χάρμα οφθαλμού ο κόλπος
Κυματοκεντημένος
Βαρκούλες  τον  ψαρεύουνε
Απ΄το Θεό  ευλογημένος


Όποιος  τον  δει δεν τον ξεχνά
Μένει  εκστατικός 
Ο  Βενιζέλος  κάποτε  είπε
Είναι μοναδικός


Στην  αγκαλιά  σου μ΄ έθρεψες
Πατρίδα  μου γλυκιά
Σ΄ευχαριστώ  πάρα  πολύ
Μέσα απ΄ την καρδία.

Αναδημοσίευση απο το πρώτο  φύλλο  του Βήματος  της Γέρας   

Κυριακή, 18 Μαρτίου 2012

Η αλήθεια της πέτρας .

ΦΩΤΟ  1      1978


Η   ΑΛΗΘΕΙΑ   ΤΗΣ   ΠΕΤΡΑΣ



Αν  μπορούσα    θα  πήγαινα   πίσω.

Θα   ασβέστωνα  τη  ζωή  μου.

Θα   έξυνα  τις  χαρακιές   του  τσιμέντου.

Να   βγει  η    αλήθεια  της  πέτρας .

Της  κάθε  πέτρας    που γνώρισε.

Τα  βήματά  μας.
ΦΩΤΟ  2     1998


Να  διαβαίνουν  τον  ντουσεμέ.



Σήμερα  η   ζωή μας  είναι   φαιή.

Η  κατάρα   έπιασε.


" Τσιμέντο  να γίνει "


Σήμερα   η ζωή  μας   στοιχίζεται.


Στις   χαρακιές  του.  


ΦΩΤΟ   3   2009
Στρατής     Γιαννίκος









.


Ζωγραφική  με  τεμπερα  σε χαρτόνι .

=============================================================================










































































Κυριακή, 11 Μαρτίου 2012

Αφιέρωμα στο Γιώργο Πέρρο.



Γιώργος  Πέρρος

Ένας   μάγος   του χρώματος  και του φωτός .

    


  





   
Ο Γιώργος Πέρρος ίπταται πάνω από τους Πύργους και τον Αύλωνα
Ένα χρόνο πριν, το απόγευμα της 6ης του Μάρτη του 2011, είχε βρεθεί νεκρός στο σπίτι του, στη Μυτιλήνη, ο γνωστός ζωγράφος Γιώργος Πέρρος. «Έφυγε» στη διάρκεια του ύπνου του, εξαιτίας σοβαρού καρδιολογικού προβλήματος, που αντιμετώπιζε». Ο Γιώργος Πέρρος γεννήθηκε στον Σκόπελο της Γέρας το 1944. Εμφανίστηκε στον χώρο της ζωγραφικής το 1978, ύστερα από σπουδές του στη Σχολή Καλών Τεχνών.Η δημοσιογράφος Ντόρα Πολίτη, σ’ ένα αφιέρωμά της σημειώνει: «Θα μου λείψει η παρουσία του στις μέρες του Μαγιού που έρχονται, γιατί με έπαιρνε στο σαραβαλάκι του, που το λάτρευε, και με πήγαινε στα χωράφια της Γέρας για λαλέδες και σπορδούκλια, για ψυχανεμίσματα και ψυχοζωγραφιές. Φέτος το Μάη, θα πάω εγώ στο μνήμα του με τα λουλούδια της γεραγώτικης γης, και τα χαιρετίσματα της λεσβιακής πατρίδας που αγάπαγε και που κατακεραύνωνε στα ξεσπάσματά του. Που αυτή τον λάτρευε και ευτυχώς εκείνος το ήξερε…». Από το «ΑΛΦΑΒΗΤΑΡΙΟ»

=========================================================================
 Ο  ζωγράφος   Γιώργος  Πέρρος  κα η Γέρα .


 
    Η  Γέρα, η γενέτειρα  του Γιώργου Πέρρου,    ο τόπος με  την  απαράμιλλη  φυσική  ομορφιά,  λειτουργεί  ως  Πηγή  έμπνευσης  του ζωγράφου.    Το φυσικό  περιβάλλον  της  περιοχής  έχει  επηρεάσει  σε σημαντικό  βαθμό το  έργο του .
    Ο Γιώργος απομονώνεται  τα καλοκαίρια  στου Πύργους,  παρατηρεί  μέσα από  τα παράθυρα  των  εξοχικών  τις βάρκες, τα πλοία,  τα λιμάνια,  τον    Κόλπο ... αφίεται στην  έμπνευσή  και  δημιουργεί .
     Οι ζωγραφίες  του Πέρρου  έχουν χρώμα,ατόφιο, καθαρό χρώμα . Πολύ  φως, τόσο όμως που να μην υποδουλώνονται   οι  αισθήσεις  στη φύση, αλλά  η φύση να υποτάσσεται  στο αισθητικό αίτημα του ανθρώπου για απλότητα.  Ο Πέρρος   μάχεται για να "καθαρίσει τη φύση" . Τούτο το  <κουσούρι>  είναι κατάλοιπο  γεραγώτικων   βιωμάτων. Είναι  η  καθαρότητα  του  οκτωβριανού  φωτός,  όταν τα βουνά της Αμαλής  καθρεφτίζονται  στα νερά  του Κόλπου και η θάλασσα  παίρνει  το  χρώμα  του ρέοντος υδραργύρου.

 Είναι η  καθαρότητα  του Μάρτη  όταν τα βουνά της Γέρας μολυβίζουν την Ιερά Λίμνη. Και δεν  είναι σχήμα  οξύμωρο εκείνοι που αγαπούν το φως και (  πολεμούν )  να καθαρίσουν τη φύση στο τέλος  να υποτάσσονται. Είναι  τότε η ιερή στιγμή που η σπουδή του φωτός γίνεται σπονδή στο σκοτάδι. Ο ηλιοπότης Ελύτης είδε ( Εκείνον ....στα νερά της Γέρας ν΄ ακουμπά τα δάχτυλα /και τα πέντε ν΄ανάβουνε  χωρία )  Ο  μύστης του φωτός  Γ. Πέρρος απεικόνισε τη μεταφυσική διάσταση   του  γεραγώτικου τοπίου  δίδοντας χρώμα  στο σκοτάδι .  Απόσπασμα  απο το άρθρο  του  Στρατή  Γ. Γιαννίκου  απο το περιοδικό  της  Ο.Λ.ΣΑ. η Λέσβος μας  τέυχος  42     




                                                                          
   Μια  πινελιά                       
   απ΄ το   λεσβιακό  λυκαυγές  

   Όταν   οι Λέσβιοι  Θεοί  της  μέρας   απλώνουν  τον μανδύα  του λυκαυγούς  πάνω  απ΄το κήπο
της Σαπφούς-ερωμένης τους,τότε  τα  πράγματα  μπαίνουν  σε  άλλη  διάσταση  και  μόνο  η ευαισθησία  ενός  ντόπιου  ζωγράφου καταφέρνει  να  αποθανατίζει τέτοιες  στιγμές.
    Έτσι ανακαλύπτουμε  μέσα απ΄ τους πίνακες το   όνειρο, που αναβαπτισμένο  στο  φως και το χρώμα,  παίρνει ζωή  μεταμορφώνονται σε φεγγάρι  αργυρό,ψαρότρατα ή θαλασσινό μονοπάτι.
   Όσο κι αν απομακρυνόμαστε  από  τους συμβολιστές - η εποχή μας θέλει τα πράγματα με τ΄όνομά  τους - η τέχνη  πάντα θα καθαγιαζει τα σύμβολα, αφού  ανέκαθεν τα θεωρεί ανιχνευτές του στοχασμού και της φαντασίας.
   Και το  ζωγραφικό έργο του Γιωργου Πέρρου,  είναι  γεμάτο από τέτοιους συμβολισμούς. Συμβολισμούς,ταλέντο  κι ευαισθησία. Άλλοτε διακρίνεις στον καμβά μια βάρκα,μοναχική ψυχή  θα  ΄λεγα εγώ να ατενίζει  αποφασισμένη το πέλαγο, έτοιμη για το μαγικό ταξίδι  πέρα από την οριοθετημένη γραμμή του ορίζοντα.  Ούτε ορατά  πανιά, ούτε στολίδια . Και  τα δίχτυα, κρυμμένα  στ΄ αμπάρι  της.
    Άλλοτε πάλι   ένα  ολόγιομο  φεγγάρι, να     προκαλεί   με την
αδιάντροπη  λαμπράδα του,  τη   σιωπηλή    επιφάνεια    του νερού
ή  να  γίνεται μάρτυρας  μίας  πλώρης  που ξεπηδάει  ολόισια απ΄  τα τρίσβαθα  κάποιου  γυμνού
γυναικείου  σώματος.   Και παραδίπλα  τ΄ ανοιχτά  παραθυρόφυλλα,  ή  ο βυζαντινός   γαλήνιος
τρούλος, ακόμη  και καμπάνες  με τα γλωσσάρια  τους, να  αιωρούνται  με μια ανείπωτη ελαφράδα
πάνω   από τις πινελιές  του γήινου. Ας  ισχυρίζεται   ο ζωγράφος, πως  αυτά ειναι  ο κατακερματισμένος του εαυτός που παραδέρνει στο κενό  σαν χαμένος ΄ έκφραση κάποιας  άλλης
εποχής, τότε  που όλα  κλυδωνίζονταν  μέσα  του. Μπορεί και  'ναι  η φερομένη του ύπαρξη, που
αψηφώντας  κι αυτή  τη βαρύτητα, αλοφροπάτησε για λίγο στο σύμπαν.
   Όσο για κείνους τους ντουσιμέδες, που τολμάνε  σαν γλιστερά  χέλια,  προχωρούν και στήνουν
γεφύρια  καταμεσής στην απέραντη  θάλασσα, δείχνουν  μια απόκρυφη ελπίδα φυγή, το πέρασμα
στην αντίπερα  όχθη.
  Και τα χρώματα. Οι  ξέπνοες  λεσβιακές φωτοσκιές, δημιουργούν  μια αίσθηση  ακαθόριστου στην όραση, ανάμεσα  σε τόνους  πορφυρούς, μαβιούς, γκρίζους  και γαλατένιους
  Αυτό το αλλιώτικο χρώμα του νησιού, ο Πέρρος πιστεύει  πως τον έχει σφραγίσει. Δεν είναι λίγο πράγμα, μας εξήγησε, να ζήσεις μεσ΄τον κόλπο  της  Γέρας  τόσες αυγές και τόσα ηλιοβασιλέματα.

Απόσπασμα απο το άρθρο της Λενέτας Στράνη απο το περιοδικό     ' το  ροδοστάλι .. τέυχος  8.'
.


.- 
=========================================================================











     


============================================================================





Ο  Γιώργος  Πέρρρος   στο  ατελιέ  του.


https://vimeo.com/43151603




        Η  Λέσβος ένα από τα  ωραιότερα  μέρη του κόσμου,  με μια  φύση  μοναδική,  εκεί όπου  ελιές
    ουρανός και θάλασσα  γίνονται ένα,   είναι  φυσικό να  κουβαλάει  και να επιβάλει   μια   ιδιαίτερη


    ευαισθησία  στους καλλιτέχνες  που έχουν την  τύχη  να ζουν σε  αυτό τον τόπο.    Γιώργος  Πέρρος  είναι  ένας  καλλιτέχνης  που τον  σημαδέψει  αυτή η  ιδιόμορφη ευαισθησία  στους  που  υποβάλει   ο μαγικός αυτός  τόπος .   Το  έχει    αποδείξει   στα  τοπία   του,  με τον  ιδιότυπο  ποιητικό σχολιασμό  του ξεχωριστού αυτού  περιβάλλοντος  και πιο      ειδικά      της ιδιαίτερης  πατρίδας  του, του  κόλπου Γέρας ....κύριο  χαρακτηριστικό  των  έργων        του      η      πιεστική  ένταση που εκπέμπουν μέσα από   απρόσμενα μοτίβα, σχέσεις μορφών  και    χρωμάτων  . Μια  υπερρεαλιστική  περιήγηση  με όχημα  την γυναικεία μορφή.



Αλεξάνδρα   Γουλάκη- Βουτυρά .
Καθηγήτρια   Σχολής  Καλλών   Τεχνών    Α.Π.Θ

 
  ...................................................................................................................................................................

      
       

                                                

      
      

 
 





                              
               
 

=========================================================================
.












 
 
 


 







 










https://vimeo.com/43151603


























 
 
 
 
 
 



 








 
 
 

 
 
 

 
 
 
 
 

    Τα παραπάνω  10 έργα   του Γιώργου Πέρρου    είναι  από τη  συλλογή   του  Παν.  Ψαριανού .





 

Πέμπτη, 1 Μαρτίου 2012

ΣΙΜΟΣ Δ. ΧΟΥΤΖΑΙΟΣ Ο ΦΩΤΟΓΡΑΦΟΣ ΤΗΣ ΛΕΣΒΟΥ

;
ΣΙΜΟΣ  ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ  ΧΟΥΤΖΑΙΟΣ
   Ο  Σίμος Χουτζαίος   του  Δημητρίου, γεννήθηκε  στη κωμόπολη της  Αγιάσου  στα  1873  και   πέθανε 
       στη  Μυτιλήνη  το 1967.  Απο παιδί  πηγαίνει  στην  Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου κοντα στο θειο του Καλπακίδη που ζωγρά
φος.
  Μαθαίνει  ζωγραφική  και  ταυτόχρονα  την τέχνη  της φωτογραφίας.  Ανήσυχο και επαναστατικό
ταλέντο  όπως  ηταν, συνεχίζει την ζωη του στην Ευρώπη  πηγαίνει στο Βερολίνο στην πηγή της φωτογραφίας και μετά πηγαίνει στο Παρίσι και στο Λονδίνο .
                                                                                                  Επιστρέφει  στη
                          Μυτιλήνη και στα 1899 άνοιξε το πρώτο  φωτογραφείο  στην οδό Μητροπόλεως
με  τον διάσημο  φωτογράφο  της  εποχής Τσεχοσλοβάκο Φρίτσ.
    Τον Νοέμβριο του 1912  έρχεται ο Ελληνικός στρατός να απελευθερώσει  τη Λέσβο τότε  τον επισκέφθηκε  ο Πάυλος Κουντουριώτης  στο φωτογραφείο  του και του προτείνει  να φωτογραφίσει 
όλη την πολεμική εκστρατεία.  Πάντοτε προθυμος και ακούραστος άρχισε να ακολουθεί τον Ελληνικό
στρατό απο  την Λαγκάδα της Μυτιλήνης . Έλαβε μέρος και φωτογραφισε όλες τις πολεμικές  επιχειρήσεις με κίνδυνο να  σκοτωθει και  ακριβώς  στο ύψωμα  "Παρθένι" κοντά στην Ιερή  Μονή του Λειμώνα σώθηκε σαν θαύμα. Μέχρι  την τελευταία μέρα της εκστρατείας και της νικηφόρου επιστρφής του  Ελληνικού στρατού  στην  Επάνω Σκάλα φωτογράφιζε..
    Στα  1916 πηγαίνει στο Μπρούκλιν της Αμερικης και  άνοιξε φωτογραφείο.  Γρήγορα οι Λέσβιοι μετανάστες τον γνώρισαν και εβγαζαν αναμνηστικές  φωτογραφίες για να στέλνουν στην πατρίδα.
Το φωτογραφείο δεν σταμάτησε να φιλοξενεί και τους αργόσχολους Λέσβιους γιατί εκτός απ΄ τα
καλλιτεχνικά του χαρίσματα που είχε δεν του έλειπε ποτέ  το χιούμορ.  Μια μέρα τον επισκέφθηκαν για πρώτη φορά για να φωτογραφηθουν δυο Αγιασώτες ονομαζόμενοι "του ασχημέλ΄κι ο κινέζος "
κι από την ονομασία  που είχαν  συμπεράνει κανείς την μορφή τους.
                                                               Τα  παραπάνω  βιογραφικά  στοιχεία  ειναι  απο  το φωτογραφικό  λεύκωμα   Λεσβιακες  Φωτοσκιές        Μυτιλήνη   1982.

============================================================================
Πεζοναύτες  στο  Σίγρι  Λέσβου.   1912
Η  συγκέντρωση  της  απελευθέρωσης  1944